Ik liet alles achter en ging de bergen in. Dit is wat ik meenam naar huis.

Het begon met een simpele vraag die ik mezelf stelde op een doordeweekse dinsdag, ergens tussen twee vergaderingen door: waar koers ik eigenlijk op af? Ik had een goed leven. Gezin, werk, vrienden, sport. Maar ik had het gevoel dat ik reageerde op wat er op me afkwam, in plaats van dat ik zelf de richting bepaalde.

Een vriend vertelde me over de Foundation for Natural Leadership. Geen retreat met yoga en smoothies, maar een echte wildernis-ervaring. Meerdere dagen in de natuur, ver weg van alles wat vertrouwd is. Ik was sceptisch. Ik ben ondernemer, geen hippie. Maar ik ging toch.

Wat er gebeurt als je de ruis weghaalt

De eerste dag was ongemakkelijk. Geen telefoon, geen nieuws, geen to-do lijst. Alleen de natuur en mijn eigen gedachten. Ik merkte hoe druk het in mijn hoofd was — zelfs zonder externe prikkels. Alle dingen die ik met me meedroeg, alle zorgen en plannen en verwachtingen.

Maar ergens op dag twee begon er iets te verschuiven. De ruis werd minder. Ik begon dingen te zien die ik normaal gesproken niet zie, omdat ik te druk ben met doen. Ik zag hoe ik mezelf wegcijfer in bepaalde situaties. Hoe ik dingen doe omdat ik denk dat het moet, niet omdat ik het wil.

Het solo-onderdeel — een periode geheel op jezelf in de natuur — was het zwaarst en het meest waardevol. Geen gesprekken, geen afleiding. Alleen jij en de vraag: wat is nu écht belangrijk voor mij?

Wat ik mee naar huis nam

Ik nam geen grote levensverandering mee. Geen dramatische beslissingen. Wat ik wel meenam was helderheid. Een gevoel van wat er voor mij toe doet, en een rustige vastberadenheid om me daar meer op te richten.

Mijn vrouw merkte het direct. Ik was rustiger. Meer aanwezig. Minder in mijn hoofd. Die rust — dat is misschien wel het grootste cadeau van de trail. Niet alleen voor jezelf, maar voor iedereen om je heen.

In oktober 2026 ga ik opnieuw, dit keer naar de Picos de Europa in Spanje. Een van de wildste en mooiste berggebieden van Europa. Wolven, beren, gieren. En een kleine groep mensen die bereid zijn om even te stoppen met rennen.

Er zijn nog enkele plekken beschikbaar. Als je dit leest en het raakt iets in je — dat is waarschijnlijk geen toeval.